گاردین ترامپ را هیولا خواند و نوشت: آمریکا باید مهیای انقلاب دوم شود/ باشگاه میلیارد دلاری دیکتاتورها،ریاست مادام العمر او را تضمین میکند
گاردین با بررسی رفتارها و اقدامات اخیر «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا، از جمله در نشست مجمع جهانی اقتصادی داووس، تهدید گرینلند، حمله به ونزوئلا و تهدید ایران و رفتار تحقیرآمیز او با متحدان به انتقاد از امپریالیسم نوین ترامپ پرداخته و خواستار برکناری او از سوی مردم آمریکا شده است.
به گزارش عصر خبر، «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا در یادداشت این روزنامه انگلیسی «یک هیولا» معرفی شده و به تلاش او برای تصرف قلمرو حاکمیتی دانمارک-متحد وفادار آمریکا با تهدید به الحاق گرینلند، سخنرانی عمیقا ناآگاهانه و هنجارشکن او در نشست مجمع جهانی اقتصادی داووس در هفته گذشته و زورگویی تحقیرآمیزش نسبت به رهبران بریتانیا و اتحادیه اروپا به عنوان مواردی اشاره شده است که نشان میدهد چهل و هفتمین رئیسجمهور آمریکا چه تهدید وجودی، تسلیمناپذیر و وصفناشدنی است.
گاردین در این یادداشت و با این مقدمه مطرح کرده است: همه صحبتهای پس از داووس درباره این است که بریتانیا، اتحادیه اروپا و ناتو در آینده برای مقاومت و مهار ترامپ چه باید بکنند و چگونه تلاشهای او برای تخریب نظم جهانی قانونمند را خنثی کنند. با این حال، حفظ تناسب لازم است. اگر سیاستها و ژستگیریهای او را از معادله حذف کنیم، مشخص است که جهان ناخوشایند اما آشنای پساجنگ با رقابت ابرقدرتها و حوزههای نفوذ بالفعل تا حد زیادی تغییر نکرده است. همچنین روشن است که این بحران در نهایت بحرانی نیست که اروپا بتواند آن را حل کند.
گاردین با تاکید بر اینکه«ترامپ یک هیولای ساخت آمریکا است و این بر عهده آمریکاییها است که کاری انجام دهند- که دیر یا زود انجام خواهد شد»، گفته است: بحران تازه گرینلند، جدیدترین نمونه پس از ونزوئلا، غزه و ایران ناشی از زیادهخواهی امپریالیستی نوین ترامپ است. اگر او صادقانه میخواست امنیت شمالگان را افزایش دهد، فقط کافی بود درخواست کند. دانمارک اکنون نیز متعهد به پذیرش پایگاههای بیشتر و بزرگتر آمریکا است. متحدان ناتو و اتحادیه اروپا نیز مشتاق کمک هستند. اما خواسته هیولای واشنگتن بلعیدن کامل قلمرو و منابع آن بدون توجه به خواستههای گرینلندیهاست.
عملکرد غیرمتعارف و گلایهمندانه ترامپ در داووس مردی را آشکار کرد که خودخواهی او هیچ حد و مرزی نمیشناسد و جاهطلبی افراطیاش برای ریاست بر جهان در حال خارج شدن از کنترل است. این اغراق نیست. چه درک دیگری میتوان از «شورای صلح» جدید او داشت- باشگاهی میلیارد دلاری برای دیکتاتورها به ریاست مادامالعمر شخص او که به وضوح برای جایگزینی سازمان ملل طراحی شده است؟
