سفره کارگران و بازنشستگان کوچکتر از همیشه؛ دستمزدها جا ماند، قیمتها تا ۳ برابر جهش کرد!
واقعیت این است که ۶۰ درصد کارگران حداقلبگیرند و اساساً مشمول این معافیتها نمیشوند.
رئیس کانون کارگران بازنشسته تامین اجتماعی تهران با هشدار نسبت به تنگنای شدید معیشتی کارگران و بازنشستگان گفت: دستمزدها هیچ تناسبی با قیمت کالاهایی که بر اساس ارز آزاد تعیین میشوند ندارد و طرحهایی مانند کالابرگ فقط مُسکن موقت است.
علی دهقانکیا در گفتوگو با خبرنگار عصر خبر، با تاکید بر لزوم اجرای دقیق قانون کار، خواستار رعایت ماده ۴۱ قانون کار و لحاظ «تورم واقعی» و «سبد معیشت خانوار» در تعیین مزد سال ۱۴۰۵ شد و افزود: سبد معیشت پیش از آزادسازی نرخ ارز حدود ۳۳ میلیون تومان بود، اما اکنون با افزایش ۲ تا ۳ برابری قیمتها، دستمزدها عملاً از هزینههای واقعی زندگی عقب ماندهاند.
وی با انتقاد صریح از افزایش پلکانی حقوقها تصریح کرد: این روش نهتنها عادلانه نیست، بلکه موجب ناترازی در صندوقهای بیمهای میشود. بازنشستگان بر اساس حق بیمهای که پرداخت کردهاند انتظار افزایش منطقی حقوق دارند، اما سیاستهای نادرست، صندوقها را در سالهای آینده مجبور به متناسبسازی بدون منابع پایدار میکند؛ مسیری که به بحرانهای جدی ختم خواهد شد.
دهقانکیا با اشاره به مواد ۹۶ و ۱۱۱ قانون تأمین اجتماعی و ماده ۱۲۵ قانون مدیریت خدمات کشوری گفت: همه این قوانین صراحتاً بر توجه به تورم و سبد معیشت تأکید دارند و اگر قانون اجرا شود، بخش بزرگی از مشکلات معیشتی خانوارها قابل حل است.
رئیس کانون کارگران بازنشسته تامین اجتماعی تهران همچنین به عقبماندگی مزدی سالهای گذشته اشاره کرد و افزود: برخی تصور میکنند معافیتهای مالیاتی میتواند مشکل را حل کند، اما واقعیت این است که ۶۰ درصد کارگران حداقلبگیرند و اساساً مشمول این معافیتها نمیشوند.
در بخش دیگری از این گفتوگو، دهقانکیا از برنامه کانونهای بازنشستگی برای تقدیر از مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی و وزیر کار خبر داد و گفت: بازگشت بانک رفاه کارگران به سازمان تأمین اجتماعی یک اقدام بزرگ و تاریخی بود و بهزودی در مراسمی از نقشآفرینان این اتفاق تقدیر خواهد شد.
بر اساس این گزارش، بازگشت بانک رفاه کارگران به تأمین اجتماعی، یکی از پیچیدهترین پروندههای بهجامانده از سالهای گذشته بود؛ پروندهای که بسیاری آن را غیرقابل حل میدانستند. با این حال، این گره کور با پیگیری مستمر مصطفی سالاری مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی و حمایتهای وزیر کار، و با وحدت کمسابقه شرکای اجتماعی شامل تشکلهای کارگری، کارفرمایی و بازنشستگی، سرانجام باز شد.
اقدامی که حالا نهتنها بهعنوان یکی از مهمترین دستاوردهای مدیریتی در تاریخ تأمین اجتماعی شناخته میشود، بلکه بهعنوان نماد انسجام و همدلی شرکای اجتماعی نشان داد حتی «سنگهای ته چاه» هم با اراده و مدیریت هدفمند، قابل بیرون کشیدن هستند.
