تهدید بکار گیری بازنشستگان بجای تکریم
علی اصغر رضایی، رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی استان خراسان رضوی، از شکاف عمیق میان حقوق بازنشستگان خدمات کشوری و تأمین اجتماعی هشدار داد.
علی اصغر رضایی با اشاره به قوانین محدودکننده اشتغال مجدد و شکاف فاحش میان درآمد و هزینههای زندگی، وضعیت امروز این جامعه را غیرقابلتحمل و در معرض ذلت توصیف کرد.
اشتغال مجدد؛ شکاف قانونی که بازنشسته را به تنگنا میکشاند
رضایی در بررسی ریشههای بحران، به یکی از چالشبرانگیزترین قوانین اشاره کردو گفت : قانون فعلی، اشتغال مجدد را با قطع مستمری جریمه میکند. در حالی که بازنشستگان به دنبال زندگی با عزت و آسایش هستند، این قانون ،آنها را در تنگنا قرار میدهد. برخلاف بازنشستگان خدمات کشوری که در صورت اشتغال مجدد، حقوق خود را حفظ میکنند، بازنشستگان تأمین اجتماعی با تهدید قطع حقوق مواجهاند.
وی تصریح کرد : تنها در صورت کار به عنوان انتقال تجارب یا پارهکار که در چارچوب قوانین کار نباشد، این مشکل برطرف میشود ودر غیر این صورت بازنشستگان با قطع حقوق خود روبرو هستند.
شکاف فاحش درآمد و هزینهها
رئیس کانون بازنشستگان خراسان رضوی با ارائه آماری تلخ از وضعیت اقتصادی، بیان کرد: با حقوقی کمتر از ۲۰ میلیون تومان و هزینههای زندگی که به حدود ۱۰۰ میلیون تومان میرسد، معاش زندگی برای این بازنشستگان غیرممکن شده است. امروز جامعه بازنشستگان تأمین اجتماعی، فراتر از دغدغههای عادی، با بحرانِ دوگانه درمان و معیشت، دست و پنجه نرم میکند و زندگی برای آنها دیگر قابل دوام نیست.
تبعیض در مزایا؛ ظلم مضاعف به بازنشستگان تأمین اجتماعی
رضایی با انتقاد از عدم توجه مسئولان به این طبقه، به وجود تبعیضهای ساختاری اشاره و تصریح کرد: آنچه امروز رخ داده، تبعیض آشکار در برخورد با بازنشستگان خدمات کشوری و تأمین اجتماعی است از دسترسی به وامها گرفته تا بهرهمندی از مزایای جانبی و در سال جاری، این تبعیض به مرحلهای رسیده که میتوان آن را ظلم مضاعف نامید اما با وجود استغاثههای مکرر کانونها این جامعه بزرگ، همچنان تغییر ملموسی در سیاستهای حمایتی مشاهده نمیشود.
فراخوان برای پایان دوگانگی و بازگرداندن عزت
عضو اصلی هیئت مدیره کانون عالی بازنشستگان تأمین اجتماعی کشور، درپایان،خواستار مداخله فوری دولت و نهادهای تصمیمگیر برای رفع این دوگانگی و اصلاح قوانین ناعادلانه شد.
وی تأکید کرد : جامعه بازنشستگان، که در دوران کهولت خود سزاوار تقدیر و سپاسگزاری هستند، اکنون نیازمند یک اقدام مقتدرانه از سوی مسئولان است تا از دغدغه درمان و معیشت رها شده و بتوانند با عزت و سربلندی زندگی کنند نه آن که مدام تهدید بشوند.
