بازگشت بانک رفاه به تامین اجتماعی، نمونهای از نقشآفرینی شرکای اجتماعی؛ سنگی که «سالاری» از ته چاه درآورد
اقدامی که نشان داد با پیگیری هدفمند، کار کارشناسی و اراده مدیریتی و انسجام و همدلی، حتی «سنگهای ته چاه» هم قابل بیرون کشیدن هستند.

بازگشت بانک رفاه کارگران به سازمان تأمین اجتماعی، یکی از پیچیدهترین و پرچالشترین پروندههای باقیمانده از سالهای گذشته بود؛مسئلهای که بسیاری آن را حلنشدنی میدانستند و حتی در مقاطعی بهعنوان یکی از تبعات تصمیمات و رویکردهای دولت قبل، عملاً از دستور کار خارج شده تلقی میشد.
به گزارش عصر خبر، با این حال، این گره کور سرانجام با پیگیری مستمر و نقشآفرینی مستقیم مصطفی سالاری، مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی، باز شد. نقش آفرینی که یکی از بازوان پرقدرتش حمایت و وحدت کم نظیر و بی سابقه شرکای اجتماعی یعنی تشکل های بازنشستگی، کارگری و کارفرمایی در حمایت از مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی برای بازپس گیری بانک رفاه کارگران بود.
در نشست هماندیشی با کانونهای عالی و استانی بازنشستگان تأمین اجتماعی که با حضور احمد میدری وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و مصطفی سالاری برگزار شد، بهطور رسمی اعلام شد که مدیریت بانک رفاه کارگران با تصویب شورایعالی هماهنگی اقتصادی سران قوا به سازمان تأمین اجتماعی بازگردانده شده است.
بعد از سخنرانی و افشاگری سالاری در بهمن ماه 1403 که از ماجرای سلب مالکیت و مدیریت بانک رفاه توسط براثر تنگ نظری ها و عملکرد اشتباه برخی مقامات سابق رخ داده بود و متاسفانه از دید جامعه و شرکای اجتماعی نیز پنهان گذاشته شده بود؛ بازپسگیری بانک رفاه به یکی از مطالبات جدی جامعه تشکل های کارگری و کانون های بازنشستگان تبدیل شد.
سالاری که این موضوع را نه یک پرونده اداری، بلکه یک مطالبه اجتماعی میدانست، با پیگیریهای شبانهروزی، رایزنیهای فشرده و استفاده از ظرفیت تعامل با سران سه قوه، توانست مسیری را طی کند که سالها مسدود به نظر میرسید.
اهمیت این اتفاق تنها به بازگشت مدیریت بانک رفاه محدود نمیشود. در همین نشست اعلام شد که در چارچوب مصوبه اخیر ستاد هماهنگی اقتصادی سران قوا، ۱۸۰ هزار میلیارد تومان از محل رد دیون دولت به سازمان تأمین اجتماعی اختصاص یافته است که ۹۰ همت آن برای تأمین منابع و ۹۰ هزار میلیارد تومان دیگر برای افزایش سرمایه بانک رفاه کارگران در نظر گرفته شده؛ ظرفیتی که میتواند نقش مؤثری در تقویت توان مالی سازمان تأمین اجتماعی ایفا کند تا در ناملایمتی های و چالش های اقتصادی، حفظ قدرت مالی سازمان از آسیب پذیری و اختلال در ایفای تعهدات نسبت به بازنشستگان و مستمری بگیران در امان بماند.
در شرایطی که بسیاری تصور میکردند تبعات تصمیمات گذشته قابل جبران نیست و بانک رفاه را پَرکشیده می دانستند، این اقدام بهعنوان یکی از مهمترین دستاوردهای مدیریتی در تاریخ تأمین اجتماعی به یادگار می ماند؛ نه فقط به عنوان یک نقطه روشن در کارنامه سالاری، بلکه به عنوان نماد انسجام و وحدت شرکای اجتماعی با سازمان که می تواند سخت ترین موانع را هم از راه بردارد.
اقدامی که نشان داد با پیگیری هدفمند، کار کارشناسی و اراده مدیریتی و انسجام و همدلی، حتی «سنگهای ته چاه» هم قابل بیرون کشیدن هستند.