صندوق روستاییان و عشایر زیر ذرهبین؛ اعداد و ابهامها
عدم انتشار شفاف این اطلاعات، نهتنها زمینهساز بیاعتمادی است، بلکه میتواند به تضعیف کارآمدی این نهاد منجر شود.
صندوق بیمه اجتماعی روستاییان و عشایر، نهادی که با هدف حمایت از اقشار کمبرخوردار شکل گرفته، امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند شفافسازی در ساختار و عملکرد خود است. پرسشهای اساسی درباره تعداد پستهای سازمانی مصوب، سهم پستهای مدیریتی، میزان قراردادها و همچنین حجم پستهای غیرمصوب، همچنان بیپاسخ ماندهاند؛ پرسشهایی که پاسخ به آنها نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای حفظ اعتماد عمومی است.
به گزارش عصر خبر، در شرایطی که انتظار میرود منابع این صندوق بهصورت هدفمند و در راستای خدمت به بیمهشدگان هزینه شود، ابهام در تعداد مشاوران و نحوه بهکارگیری آنها، این شائبه را ایجاد میکند که آیا ساختار تصمیمگیری به سمت چابکی رفته یا برعکس، با تورم نیروی انسانی و مدیریتی مواجه شده است؟
از سوی دیگر، موضوع «مبالغ غیرشمول» در سالهای ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵، یکی از مهمترین نقاط تاریک عملکرد مالی صندوق است. این منابع دقیقاً در چه محلهایی هزینه شدهاند؟ چه سازوکار نظارتی بر آنها حاکم است؟ و مهمتر از همه، چه نسبتی با مأموریت اصلی صندوق دارند؟ عدم انتشار شفاف این اطلاعات، نهتنها زمینهساز بیاعتمادی است، بلکه میتواند به تضعیف کارآمدی این نهاد منجر شود.
همچنین، بررسی میزان و مبلغ قراردادها، بهویژه قراردادهای مشاورهای و خدماتی، میتواند تصویر دقیقتری از نحوه تخصیص منابع ارائه دهد. در نبود این شفافیت، این نگرانی تقویت میشود که بخشی از منابع صندوق به جای تقویت خدمات بیمهای، صرف هزینههای غیرضروری یا غیرهدفمند شده باشد.
واقعیت این است که صندوقی با مموریت اجتماعی، نمیتواند در قبال افکار عمومی سکوت اختیار کند. انتشار عمومی اطلاعات مربوط به ساختار سازمانی، قراردادها، مشاوران و هزینههای غیرشمول، حداقل انتظار ذینفعان و ناظران است.
امروز زمان آن رسیده است که مدیریت صندوق، به جای سکوت، با ارائه گزارشهای شفاف و مستند، به این پرسشها پاسخ دهد. شفافیت نه تهدید، بلکه فرصتی برای بازسازی اعتماد و ارتقای کارآمدی است؛ فرصتی که اگر از دست برود، هزینه آن را نه مدیران، بلکه جامعه هدف صندوق پرداخت خواهد کرد.
