تضعیف تشکلهای صنفی و ضرورت حمایت دولت از بازنشستگان، کارگران و کارفرمایان
اگر دولت به این وظیفه مهم عمل نکند، تغییرات تنها ظاهری خواهند بود و شکوفایی واقعی اقتصاد و عدالت اجتماعی برای همه گروههای کار و بازنشستگی محقق نخواهد شد.
در سالهای اخیر و حتی در دو دهه گذشته، تشکلهای صنفی و شرکای اجتماعی دولت در وزارت کار و سازمانهای مرتبط با کارگران، کارفرمایان و بازنشستگان بیش از آنکه نقش فعال و اثرگذار در حل مشکلات واقعی داشته باشند، در بسياري از موارد به «زینت مجالس» تبدیل شدهاند.
به گزارش عصر خبر، این وضعیت باعث تضعیف اعتماد جامعه به نهادهای رسمی و کاهش توان واقعی تشکلها در دفاع از حقوق اعضایشان شده است. وقتی صدای کارگران، کارفرمایان و بازنشستگان در قالب تشکلهای قانونی کمرنگ شود، فشارهای اقتصادی، تورم، مشکلات مزدی، امنیت شغلی و حقوق بازنشستگی بدون سازوکار مؤثر پیگیری شده و مستقیماً بر زندگی روزمره این گروهها اثر میگذارد.
رئیس جمهور در سخنان اخیر خود به تجربه کارگری دوران کودکی و دبیرستان اشاره کرد و گفت که دولت به دنبال ایجاد اطمینان و اعتماد در جامعه کارگری است. این همدلی اگرچه مثبت است، اما تجربه و حسن نیت بدون اقدام عملی و بازگرداندن جایگاه واقعی تشکلها، نمیتواند خلأ موجود را پر کند.
دولت، به عنوان ناظر و تسهیلکننده تعامل میان کارگران، کارفرمایان و بازنشستگان، مسئول است از استقلال و قدرت این تشکلها حمایت کند و مانع از کمرنگ شدن آنها شود. بازگرداندن قدرت تشکلها نیازمند سیاستگذاری روشن، شفافیت در تخصیص منابع، حمایت قانونی و به رسمیت شناختن نقش واقعی آنها در تصمیمگیریهای اقتصادی و اجتماعی است.
تشکلها باید ابزار اصلی مشارکت اعضایشان در اداره امور و پیگیری حقوقشان باشند و نه صرفاً یک تزئین تشریفاتی. تنها در این صورت است که اعتماد جامعه احیا شده و مشکلات مزمن، مانند تأمین مسکن، امنیت شغلی، حقوق بازنشستگی و حمایت از کارفرمایان، با مشارکت واقعی حل خواهند شد. اگر دولت به این وظیفه مهم عمل نکند، تغییرات تنها ظاهری خواهند بود و شکوفایی واقعی اقتصاد و عدالت اجتماعی برای همه گروههای کار و بازنشستگی محقق نخواهد شد.
بازسازی و تقویت تشکلهای صنفی باید در اولویت سیاستهای کلان کشور قرار گیرد تا صدای کارگران، کارفرمایان و بازنشستگان نه تنها شنیده شود، بلکه تأثیرگذار و مؤثر باشد.
گزارش: فريدون نوروزي
