مسئولیت اجتماعی؛ گمشده این روزهای جامعه ایرانی

جنگ تحمیلی سوم دشمن آمریکایی-صهیونی علیه مردم و میهن عزیزمان، مشکلات و گرفتاری‌های زیادی را ایجاد کرده که شاید تا سال‌ها گریبان مردم و مسئولان را بگیرد اما نباید این شرایط را مانعی برای انجام کارهایی تلقی کرد که هم لازم هستند و هم هزینه چندانی ندارند!

اهمیت دادن به موضوع «مسئولیت اجتماعی» که شاید تا پیش از این کم‌اهمیت جلوه می‌کرد، زین پس باید در رأس امور سازمان‌ها و شرکت‌ها قرار گیرد و مسئولان و مدیران باید به صورت ضربتی و فوری به راه‌اندازی یا تقویت نهاد مسئولیت اجتماعی در مجموعه خود همت بگمارند. مسئولیت اجتماعی که بر ذینفعانی چون «کارکنان مجموعه» و «جامعه محلی» تأکید دارد، در بسیاری از شرکت‌ها و سازمان‌ها نادیده گرفته شده و حال که مشکلاتی به واسطه جنگ تحمیلی بروز کرده، نیروهای انسانی را با ساده‌ترین راه که اخراج و تعدیل و یا خانه‌نشینی است، روبرو کرده است!

حال آنکه کار داوطلبانه به عنوان یکی از اصلی‌ترین ستون‌های مسئولیت اجتماعی نیاز مبرم این روزهای کشور است. شوربختانه واحد‌های روابط‌عمومی نیز کم‌کاری بزرگی را در زمینه تعریف و انجام پروژه‌های مسئولیت اجتماعی داشته‌اند که معلوم نیست اگر در چنین شرایطی فکر و اندیشه‌ای برای کمک به مردم و میهن وجود نداشته باشد، در زمان عافیت و آسودگی چه نیازی به وجود آنان خواهد بود؟!

آن‌هم در وضعیتی که نیرو‌های امدادی و خدمت‌رسانی در اوج فشار کاری و جنگ ناجوانمردانه دشمنان در حال جان‌فشانی و از خودگذشتگی هستند. شاید و امیدواریم عدو شود سبب خیر و مدیران و مسئولان ما تجدید نظری جدی در نگاه و رویکرد خود به موضوع «مسئولیت اجتماعی» داشته باشند و گارد خود را در برابر امور عام‌المنفعه و همگانی، کمی پایین‌تر بیاورند و اجازه ظهور و بروز اندیشه‌های نو و پیشرو را در سازمان‌ها و شرکت‌های خود بدهند.