تورم می‌تازد، سفره کارگران کوچک می‌شود؛ مسئولان کجای میدان‌اند؟
دکتر فاطمه محمدیان رییس کانون عالی انجمن های صنفی کارگران ایران در یادداشتی نوشت:
تورم دیگر فقط یک شاخص اقتصادی نیست؛ به مسئله‌ای روزمره در زندگی میلیون‌ها کارگر و خانواده‌های ایرانی تبدیل شده است. مسئله اینجاست که هر روز هزینه‌های زندگی افزایش می‌یابد، اما قدرت خرید مردم هر روز کمتر می‌شود.
سؤال جدی من از تصمیم‌گیران اقتصادی کشور این است: چرا برای مهار تورم، تصمیمی مؤثر، فوری و قابل لمس در زندگی مردم گرفته نمی‌شود؟
تا چه زمانی قرار است کارگران با دستمزدی که هر روز از ارزش واقعی آن کاسته می‌شود، هزینه ناکارآمدی سیاست‌های اقتصادی را بپردازند؟
تا چه زمانی باید میان هزینه مسکن، خوراک، درمان و آموزش، ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی را اولویت‌بندی کنند؟
مهار تورم با شعار و تصمیم‌های مقطعی ممکن نیست و ریشه‌های تورم باید به‌صورت کارشناسی بررسی و درمان شود؛ اما این واقعیت، توجیهی برای تعلل در تصمیم‌گیری و به تأخیر انداختن اقدامات مؤثر نیست.
باید برنامه‌ای شفاف، عملیاتی و زمان‌بندی‌شده برای مهار تورم ارائه شود.
مسئولیت دستگاه‌های متولی در قبال نتایج سیاست‌های اقتصادی مشخص باشد.
قدرت خرید کارگران و اقشار حقوق‌بگیر در کانون تصمیم‌گیری‌های اقتصادی قرار گیرد
به‌جای انتقال مستمر فشارهای اقتصادی به مردم، ریشه‌های تورم هدف قرار گیرد.
من به‌عنوان نماینده جامعه کارگری تأکید می‌کنم که معیشت مردم نمی‌تواند همواره در انتظار تصمیم‌هایی بماند که زمان اجرای آن‌ها مشخص نیست.
تورم، هر روز بخشی از سفره کارگران را کوچک‌تر می‌کند؛ بنابراین، انتظار جامعه کارگری از مسئولان، توضیح درباره دشواری‌های موجود به‌تنهایی نیست، بلکه ارائه راهکار، اتخاذ تصمیم و پاسخ‌گویی درباره نتایج آن است.
مردم حق دارند بدانند: چه برنامه‌ای برای مهار تورم وجود دارد، چه زمانی آثار آن را در زندگی خود خواهند دید و چه کسی مسئول تحقق این وعده‌هاست؟
معیشت مردم موضوعی نیست که بتوان آن را به فردا موکول کرد.
