بیمه تکمیلی بازنشستگان زیر ذرهبین مجلس؛ تامین اجتماعی سهم بیشتری از هزینه درمان را بپردازد
پاسخ به این مطالبه، نهتنها آزمونی برای میزان حمایت سازمان از مستمریبگیران، بلکه معیاری برای سنجش جایگاه درمان در اولویتهای حمایتی تأمین اجتماعی خواهد بود.

در شرایطی که افزایش هزینههای درمان، قدرت خرید بازنشستگان را بیش از گذشته تحت فشار قرار داده، مطالبه افزایش سهم سازمان تأمین اجتماعی در بیمه تکمیلی بار دیگر به سطح پیگیریهای پارلمانی رسیده است؛ مطالبهای که یک پرسش اساسی را پیش روی مدیران سازمان قرار میدهد: چرا بازنشستهای که سالها حق بیمه پرداخت کرده، باید برای برخورداری از پوشش مناسب درمانی همچنان بخش قابل توجهی از هزینهها را شخصاً تأمین کند؟

به گزارش عصر خبر، سیدمحمد جمالیان، نماینده مردم اراک، خنداب و کمیجان و عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، در نامهای خطاب به مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی، افزایش سهم مشارکت این سازمان در بیمه تکمیلی درمان و بیمه عمر بازنشستگان را خواستار شده است.
جمالیان در این نامه با اشاره به مطالبات جدی بازنشستگان و مستمریبگیران تأمین اجتماعی تأکید کرده است که با توجه به افزایش مستمر هزینههای درمان و کاهش قدرت خرید بازنشستگان، سهم فعلی مشارکت سازمان در هزینههای بیمه تکمیلی پاسخگوی نیازهای این قشر نیست و بخش عمده هزینههای بیمه تکمیلی بر دوش خود بازنشستگان قرار گرفته است.
نکته مهم در این مکاتبه، درخواست افزایش حداقل ۵۰ درصدی سهم سازمان تأمین اجتماعی در بیمه تکمیلی و بیمه عمر بازنشستگان است؛ درخواستی که اگر در مذاکرات قرارداد جدید مورد توجه قرار گیرد، میتواند در میزان پرداختی مستمریبگیران و نحوه تأمین هزینههای پوشش بیمهای آنان تأثیرگذار باشد.
واقعیت این است که بیمه تکمیلی برای بسیاری از بازنشستگان دیگر یک خدمت رفاهی اختیاری نیست، بلکه به ضرورتی برای جبران بخشی از هزینههای سنگین درمان تبدیل شده است. در چنین شرایطی، افزایش سهم پرداختی بازنشسته بدون توجه به توان اقتصادی او، میتواند دسترسی به خدمات درمانی را دشوارتر کند.
از سوی دیگر، افزایش سهم سازمان تأمین اجتماعی نیز صرفاً یک تصمیم قراردادی نیست و باید در چارچوب مسئولیت این سازمان در قبال بیمهشدگان و مستمریبگیران بررسی شود. بازنشستگان در طول سالهای اشتغال، با پرداخت حق بیمه در تأمین منابع سازمان مشارکت داشتهاند و انتظار دارند در دوران بازنشستگی، حمایت درمانی متناسب با نیازهایشان دریافت کنند.
نماینده مردم اراک، خنداب و کمیجان در بخش دیگری از نامه خود، پیشنهاد بررسی امکان انعقاد قرارداد مستقیم با امضای سهجانبه سازمان تأمین اجتماعی، کانون عالی کارگران بازنشسته و شرکت بیمهگر را نیز مطرح کرده است؛ پیشنهادی که میتواند زمینه مشارکت مستقیمتر نمایندگان بازنشستگان در مذاکرات و تعیین شرایط قرارداد را فراهم کند.
اکنون توپ در زمین سازمان تأمین اجتماعی است؛ سازمان باید در مذاکرات قرارداد جدید بیمه تکمیلی مشخص کند تا چه اندازه آمادگی دارد سهم بیشتری از هزینههای درمان بازنشستگان را برعهده بگیرد. پاسخ به این مطالبه، نهتنها آزمونی برای میزان حمایت سازمان از مستمریبگیران، بلکه معیاری برای سنجش جایگاه درمان در اولویتهای حمایتی تأمین اجتماعی خواهد بود.

