نامه ای به فرمانده سرافراز هوافضای سپاه

برای سردار موسوی عزیز، فرمانده سرافراز نیروهای هوافضا

سلام بر شما،

سلام بر مردی که نامش در روزهای پرآشوب این سرزمین، چون پرچمی برافراشته بر فراز آسمان ایران می‌درخشد.

سلام بر آن دل استوار که تپید تا آسمان وطن در امنیت بماند، و بر آن نگاه آگاه که مراقب هر نفس این خاک بود.

سردار، امروز ایران در سایه تدبیر و صلابت شما آرام نفس می‌کشد.

در روزهایی که دشمنان خیال تیره بر آسمان این وطن می‌پراکندند، شما و یارانتان چون عقابانی بلندپرواز، در اوج آسمان ایستادید و نشان دادید که امنیت ایران را هیچ دستان ناپاکی نخواهد گرفت.

شما از جنس ایمان و اراده‌اید؛ از تبار مردانی که نه برای نام، بلکه برای مسئولیت خویش می‌جنگند. نسل امروز و فردا باید بداند که آرامش این خاک، از ایستادگی سردارانی است که شب را با نگاه به ستارگان بیدار می‌مانند تا روزهای مردمشان روشن بماند.

قدرت شما نه در ادوات جنگ، که در شکوه روحی است که از عشق به وطن جان گرفته؛ عشقی که از قلب‌های پاک و مشتاق به ایران می‌جوشد. این عشق است که شما را به پناه تمام دل‌های ناامن این سرزمین بدل کرده، و صدای امیدتان به گوش کودکان یتیم وطن می‌رسد ـ آنان که شما را چون پدر، نیرومند و مهربان می‌دانند.

هر گام شما، برگی از حماسه‌ای است که تاریخ ایران با افتخار خواهد نوشت:

حماسه مردانی که نگذاشتند آسمان ایران خم به پیشانی آورد.

مردانی که نامشان، به جای خاکستر جنگ، بوی عزت و مردانگی می‌دهد.

باشد که دست خداوند یار شما باد،

و سایه غیرت و ایمان شما بر سر ایران تا همیشه گسترده بماند.

با سربلندی و احترام

یکی از فرزندان ایران