تامین اجتماعی؛ نهاد عمومی، نه میدان سهمخواهی سیاسی
جامعه کارفرمایی نه خواهان اداره سیاسی سازمان است و نه اداره آن توسط گروههای خاص؛ مطالبه ما روشن است: سازمان تأمین اجتماعی باید تخصصی، شفاف، مقتدر، پاسخگو و با مشارکت واقعی شرکای اجتماعی اداره شود.
محمد برهانی دبیر کانون انجمنهای صنفی کارفرمایی استان تهران در یادداشتی برای عصر خبر نوشت:
تغییر مدیریت سازمان تأمین اجتماعی را میتوان فرصتی برای بازنگری در شیوه اداره این سازمان بزرگ و اثرگذار و حرکت به سمت مدیریت تخصصی، شفاف، پاسخگو و مبتنی بر شایستهسالاری دانست.
امیدواریم حضور جناب آقای غلامحسین محمدی بهعنوان مدیری توانمند، قاطع و آشنا با مسائل اجرایی، زمینهساز اصلاحات جدی، تصمیمات کارشناسی و ارتقای کارآمدی سازمان تأمین اجتماعی باشد.
آنچه امروز بیش از تغییر یک مدیر اهمیت دارد، اصلاح مسیر حکمرانی و مدیریت سازمان تأمین اجتماعی است.
انتظار جامعه کارفرمایی این است که از این پس، انتخاب اعضای هیأت امنا، هیأت مدیره و ارکان تخصصی سازمان بیش از گذشته بر مبنای تخصص، تجربه، شایستگی و شناخت عمیق از مسائل تأمین اجتماعی صورت گیرد و این نهاد بزرگ از هرگونه سهمخواهی سیاسی، جناحی و روابط غیرتخصصی فاصله بگیرد.
سازمان تأمین اجتماعی متعلق به میلیونها کارگر، کارفرما، بیمهشده و بازنشسته است و منابع آن حاصل سالها مشارکت و پرداخت حقبیمه جامعه تحت پوشش است. بنابراین اداره چنین سازمانی باید با نگاه ملی و تخصصی و به دور از ملاحظات کوتاهمدت سیاسی انجام شود.
همچنین انتظار میرود سهجانبهگرایی واقعی در سازمان تأمین اجتماعی از یک شعار اداری به یک سازوکار عملی تبدیل شود و تشکلهای رسمی و قانونی کارگری و کارفرمایی، بهعنوان شرکای اجتماعی، در تصمیمسازیهای کلان سازمان نقش واقعی و مؤثر داشته باشند.
موضوعاتی همچون اصلاح قوانین و مقررات، بازرسی و حسابرسی، نحوه وصول حقبیمه، مشاغل سخت و زیانآور، تعهدات کارفرمایان و آینده منابع و مصارف سازمان، بدون مشارکت واقعی شرکای اجتماعی نمیتواند به تصمیمات پایدار و قابل قبول منجر شود.
جامعه کارفرمایی نه خواهان اداره سیاسی سازمان است و نه اداره آن توسط گروههای خاص؛ مطالبه ما روشن است: سازمان تأمین اجتماعی باید تخصصی، شفاف، مقتدر، پاسخگو و با مشارکت واقعی شرکای اجتماعی اداره شود.
امیدواریم مدیریت جدید با رویکردی قاطع و اصلاحگرایانه، ضمن حفظ نقاط قوت گذشته، نسبت به رفع کاستیها اقدام کرده و اعتماد و ارتباط مؤثر میان سازمان و جامعه کارفرمایی و کارگری را تقویت نماید.
