چرا دستمزد کارگر متهم گرانی است، اما تصمیمات اقتصادی دولت نه؟
وقتی سیاستهای اقتصادی به افزایش مستمر هزینهها منجر میشود، بازنشسته نیز بدون آنکه نقشی در تصمیمگیریها داشته باشد، باید پیامدهای آن را تحمل کند.

عضو هیاتمدیره کانون کارگران بازنشسته تامین اجتماعی تهران با انتقاد از اظهارات معاون اول رئیسجمهوری درباره ارتباط افزایش دستمزد و گرانی گفت: نمیتوان سادهترین راه برای توجیه تورم را نشانه گرفتن حقوق کارگران دانست؛ اگر افزایش دستمزد تورمزاست، باید درباره سایر عوامل افزایش قیمتها نیز پاسخ روشنی ارائه شود.
اظهارات اخیر محمدرضا عارف، معاون اول رئیسجمهوری، درباره اینکه افزایش ۶۰ درصدی حقوق کارگران میتواند به افزایش ۳۰ تا ۶۰ درصدی قیمتها منجر شود، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که چرا در تحلیل مشکلات اقتصادی، دستمزد نیروی کار بیش از سایر مؤلفهها مورد توجه قرار میگیرد؟ آیا واقعاً افزایش حقوق کارگران عامل اصلی گرانی است یا این نگاه، صورتمسئله پیچیده تورم را به یک متغیر ساده تقلیل میدهد؟
به گزارش عصر خبر، بهروز روحبخش، عضو هیأتمدیره کانون کارگران بازنشسته تأمین اجتماعی تهران، در واکنش به این اظهارات گفت: وقتی از افزایش دستمزد صحبت میکنیم، باید تمام واقعیتهای اقتصادی را کنار هم ببینیم. نمیتوان افزایش حقوق نیروی کار را برجسته کرد، اما درباره تأثیر سیاستهای ارزی، هزینه مواد اولیه، قیمت انرژی، واسطهگری و تصمیمات اقتصادی بر قیمت تمامشده کالاها سکوت کرد.
وی افزود: اگر قرار است رابطه دستمزد و تورم بررسی شود، این بررسی باید همهجانبه باشد. چرا قیمت بسیاری از کالاها و خدمات پیش از افزایش دستمزد بالا میرود؟ آیا کارگر در تعیین قیمت ارز، سیاستهای وارداتی یا هزینههای مالی بنگاهها نقشی دارد که باید مسئولیت پیامدهای آن را نیز بپذیرد؟
کارگر نباید متهم ردیف اول اقتصاد باشد
روحبخش با اشاره به نقش نیروی کار در تولید و ایجاد ارزش اقتصادی تصریح کرد: اگر نگاه به کارگر صرفاً از دریچه هزینه باشد، طبیعی است که هرگونه افزایش حقوق بهعنوان تهدیدی برای تولید معرفی شود؛ در حالی که کارگر مصرفکننده محصولات همین اقتصاد نیز هست. کاهش توان خرید او در نهایت به زیان تولیدکننده و بازار تمام میشود.
وی ادامه داد: تولیدکنندهای که مشتری توان خرید ندارد، نمیتواند صرفاً با پایین نگه داشتن دستمزدها انتظار رونق پایدار داشته باشد. اقتصاد به چرخهای نیاز دارد که در آن تولید، درآمد و مصرف در کنار یکدیگر رشد کنند.
بازنشستگان هم هزینه این سیاستها را میپردازند
این عضو هیأتمدیره کانون کارگران بازنشسته تهران با اشاره به وضعیت بازنشستگان تأمین اجتماعی گفت: موضوع فقط کارگران شاغل نیستند. بازنشستهای که سالها پیش از بازار کار خارج شده، امکان افزایش درآمد از طریق اشتغال را ندارد و هر افزایش قیمت مستقیماً بر زندگی او اثر میگذارد. وقتی سیاستهای اقتصادی به افزایش مستمر هزینهها منجر میشود، بازنشسته نیز بدون آنکه نقشی در تصمیمگیریها داشته باشد، باید پیامدهای آن را تحمل کند.
روحبخش تأکید کرد: نمیتوان برای کنترل تورم، همواره سراغ محدود کردن درآمد نیروی کار رفت. دولت باید درباره ثبات بازار ارز، هزینههای تولید، انضباط مالی و نظارت بر بازار پاسخگو باشد.
وی خاطرنشان کرد: اگر دولت به دنبال مهار تورم است، باید سراغ عوامل اصلی و ساختاری آن برود، نه اینکه افزایش حقوق کارگران را بهعنوان یکی از دلایل گرانی برجسته کند. نمیتوان از کارگر انتظار داشت با دستمزد کمتر تولید کند، با قیمتهای بالاتر زندگی کند و در نهایت مسئول تورم هم شناخته شود.

