چرخی که اگر بایستد، زندگی این سرزمین می‌ایستد

این سرزمین کهن همواره بر شانه‌های مردمانی استوار مانده که در بزنگاه‌های تاریخ دل در گرو نامش نهاده‌اند. ایرانیان از دل قرن‌ها رنج و شکوه هرگز رشته پیوند خود را با خاک دین و هویت نگسستند و با ایمانی استوار و مسئولیتی تاریخ ساز پای کار ایران ایستادند.

در جنگ تحمیلی سوم نیز این روح مشترک جانی تازه گرفت آنجا که مرزهای میهن تهدید شد، کارگر و کارفرما دوشادوش یکدیگر صف آرایی کردند و فراتر از نقش‌ها و عنوان‌ها در برابر دشمنان جنایتکار یک صدا حماسه ای از جنس همدلی و غیرت سرودند.

دستانی که چرخ تولید را می‌چرخاند همراه با دستانی که بار مدیریت را به دوش می‌کشید ید واحد شدند تا نمایی دیگر از همدلی، اتحاد و تعهد غیرتمندانه را برای ایران رقم بزند؛ این تصویر روشنی از ملتی است که در لحظه‌های سرنوشت‌ساز تفاوت‌ها را کنار می‌گذارد و تنها به نام ایران می‌اندیشد و قلبشان برای ایران و در دیار آفتاب برای استان مرکزی و در قطب شاخص صنعتی کشور برای اراک می تپد.

کارفرمایی که کارگاهش با کینۀ دشمن آماج حمله شد قامتش نه تنها خم نشد، بلکه چون کوه ایستاد و کارگران با غیرت و دلسوز را حفظ کرد؛ و اینگونه شکوه و عظمتی آفرید که تنها در دل مردان این خاک پیدا می‌شود؛ او ایستاد نه فقط برای حفظ یک کارگاه بلکه برای حفظ حیات چرخه‌ای که زندگی و امید سخت‌کوشانِ عرصهٔ کار، تولید و اقتصاد به آن گره خورده است.

و کارگری که بی‌هیچ چشم‌داشت و توقعی تنها با دل‌سوزی و عِرق ستودنی در میان آوارها با همان دستان پینه‌بسته‌ بذر امید می کارد؛ بذری که خواهد رویید، قد می کشد و با صبوری و استقامت حلاوت و شیرینی میوه‌اش را می چشد؛ میوه‌ای به نام چرخش چرخ تولید. چرخی که اگر بایستد، زندگی این سرزمین می‌ایستد. او می‌چرخاندش، تا زندگی و اقتصاد مردم سرزمین پارس نفس بکشد.

آری کارگر و کارفرما دو بال استوار پرواز ایران‌اند دو بالی که وطن را از دل طوفان‌ ها می‌گذرانند و امیدوارند به افق فردایی روشن‌ به احترام کارگران پینه‌بستگانِ عرصهٔ کار و تلاش که با عرقِ جبین خویش غبار از چهره ی وطن زدودند و جلوه ای نوین و جاودانه آفریدند و کارفرمایان کشتی بانان دلسوز کار و تولید که از شرایط جنگ تحمیلی سوءاستفاده نکردند تمام قد می ایستیم و به آنان درود می فرستیم. «راویان سنگر اقتصاد »

جامعه کار و تولید پای کار ایران حماسهٔ ایستادگی و مقاومت