هشدار بازنشستگان: شستا سرمایه بیننسلی است؛ نه راهکار جبران کسریهای مقطعی
احسان خیری، فعال بازنشستگان تامین اجتماعی
صبر و نجابت میلیونها کارگر، بازنشسته، مستمریبگیر و بیمهشده را آزمایش نکنید.
خطاب به دولت محترم، نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، سازمان برنامه و بودجه، اعضای محترم هیئت امنای سازمان تأمین اجتماعی و مدیران این سازمان باید یادآور شد که شستا ارث پدری هیچ دولت، هیچ نماینده مجلس و هیچ مدیری در سازمان تأمین اجتماعی نیست که هر زمان با کمبود منابع مواجه شدند، نسخه فروش و واگذاری آن را بپیچند.
شستا با حق بیمه کارگران و بیمهشدگان شکل گرفته و متعلق به میلیونها بیمهشده و بازنشستهای است که سالها از دستمزد خود برای پایداری این صندوق و آینده خود هزینه کردهاند.
اگر امروز سازمان تأمین اجتماعی با مشکلات منابع و نقدینگی روبهروست، راهحل، فروش و واگذاری سرمایههای بیننسلی نیست. فروش داراییها شاید در کوتاهمدت بخشی از فشارهای مالی را کاهش دهد، اما در بلندمدت منابع پایدار صندوق را تضعیف کرده و امنیت آینده میلیونها نفر را با خطر جدی مواجه خواهد کرد.
اگر برخی شرکتهای شستا با کاهش سودآوری یا زیان مواجه هستند، راهکار آن اصلاح ساختار مدیریتی، افزایش شفافیت، مقابله با سوءمدیریت، جلوگیری از تصمیمات غیرکارشناسی و استفاده از مدیران متخصص، پاکدست، پاسخگو و کارآمد است؛ نه فروش سرمایه بیمهشدگان.
هنر مدیریت، فروش سرمایهها نیست؛ هنر مدیریت، حفظ، توسعه و سودآور کردن داراییهای متعلق به مردم است.
اگر دولت و مجلس واقعاً دغدغه حمایت از سازمان تأمین اجتماعی و جامعه کارگری و بازنشستگی را دارند، نخستین اقدام باید پرداخت بدهیهای قانونی و انباشته دولت به این سازمان باشد؛ چرا که بخش مهمی از مشکلات امروز این صندوق، نتیجه تعهداتی است که بدون تأمین منابع به آن تحمیل شده است.
همچنین اگر قرار است گروههای حمایتی مانند رانندگان، قالیبافان، کارگران ساختمانی و سایر اقشار مشابه تحت پوشش بیمه قرار گیرند، منابع مالی آن باید از محل بودجه عمومی کشور تأمین شود، نه از صندوقی که متعلق به کارگران و بازنشستگان است و منابع آن باید برای تعهدات قانونی خود هزینه شود.
ما اعلام میکنیم با هر تصمیمی که منافع بلندمدت بیمهشدگان، کارگران، بازنشستگان و مستمریبگیران را به خطر اندازد، قاطعانه مخالفیم و از همه ظرفیتهای قانونی و مدنی برای صیانت از این سرمایه بیننسلی استفاده خواهیم کرد.
شستا امانتی در دست مدیران است، نه دارایی قابل معامله برای جبران کسریهای مقطعی.
آینده تأمین اجتماعی را نمیتوان با فروش سرمایههای نسل امروز و فردا تأمین کرد. انتظار میلیونها بیمهشده و بازنشسته، حفظ، تقویت، توسعه و مدیریت صحیح این سرمایههاست؛ نه کوچک کردن آنها.
