روزنامه جوان: آمریکا کنترل تنگه هرمز را در دست ندارد، زیرا برای بازگشایی مسیر، سامانه‌های راداری، پدافندی، دریایی یا تجهیزات مرتبط با مین‌گذاری را هدف قرار می‌دهد؛ این یعنی هنوز با ظرفیت ایران برای اثرگذاری بر محیط تنگه مواجه است

روزنامه جوان نوشت: ادعای امریکا درباره «تسلط کامل» بر تنگه هرمز، در روزهای اخیر بیش از گذشته در معرض یک آزمون ساده، اما تعیین‌کننده قرار گرفته است. اگر واشینگتن واقعاً کنترل کامل این آبراه راهبردی را در اختیار دارد، چرا برای باز کردن مسیر عبور کشتی‌ها همچنان به حملات نظامی، هدف قرار دادن مواضع ساحلی ایران و اسکورت کشتی‌های تجاری نیاز دارد؟

این پرسش، نقطه مرکزی ماجراست، زیرا کنترل یک گذرگاه راهبردی را نمی‌توان صرفاً با اعلام سیاسی اثبات کرد، بلکه باید آن را در نتیجه عملیات و وضعیت واقعی تردد کشتی‌ها سنجید.

امریکا از یک سو مدعی است که تنگه هرمز تحت کنترل نیروهای این کشور قرار دارد و از سوی دیگر، بخش مهمی از عملیات نظامی خود را به از بین بردن ظرفیت‌هایی اختصاص داده است که به گفته او می‌توانند امنیت کشتیرانی و عبور کشتی‌ها را تهدید کنند. در تازه‌ترین حملات نیز اهدافی در سواحل ایران مورد حمله قرار گرفته‌اند که امریکا آنها را مرتبط با توانایی ایران برای ایجاد اختلال در کشتیرانی معرفی کرده است. همین واقعیت یک تناقض آشکار ایجاد می‌کند و آن این است که اگر تنگه از قبل تحت کنترل کامل امریکا قرار گرفته، چرا هنوز مسئله اصلی، «باز کردن» تنگه و فراهم کردن امکان عبور کشتی‌هاست؟

واقعیت میدانی نیز با ادعای بازگشت کامل و عادی کشتیرانی فاصله دارد. بر اساس داده‌های اولیه شرکت کپلر که رویترز در دوم سپتامبر منتشر کرد، تنها چهار کشتی حامل کالا از تنگه هرمز عبور کردند؛ این رقم روز قبل از آن ۱۰ کشتی و میانگین ۱۰ روزه حدود ۱۳ کشتی بود. البته این داده‌ها قطعی نیستند و ممکن است برخی کشتی‌ها سامانه‌های ردیابی خود را خاموش کرده باشند، اما حتی با در نظر گرفتن این محدودیت نیز، سطح تردد نشان‌دهنده بازگشت هرمز به وضعیت عادی نیست.