عابدي تاكيد كرد: اصلاحات در تامين اجتماعي ضروری است اما با مشارکت واقعی شرکای اجتماعی
لازم است ساختار حکمرانی تأمین اجتماعی بازنگری شود و «شورای عالی تأمین اجتماعی» با حضور واقعی، متوازن و مؤثر نمایندگان دولت، کارگران و کارفرمایان تشکیل شود.
رحیم عابدی رئیس کانون کارفرمایی استان تهران در يادداشتي نوشت:
سازمان تامین اجتماعی سرمایه مشترک کارگران و کارفرمایان است. متأسفانه برخي روندهاي موجود در اين سازمان، نگرانی جامعه کارفرمایی را نسبت به نحوه تصمیمسازی و سیاستگذاری ایجاد کرده است.
نمیتوان پذیرفت درباره آینده تولید، اشتغال، کارفرمایان و میلیونها بیمهشده، تصمیماتی اتخاذ شود که بدون مشارکت مؤثر و واقعی شرکای اجتماعی و بدون شنیدن صدای تشکلهای کارفرمایی و کارگری به مرحله اجرا یا اصلاح قانون برسد.
مدیران سازمان تأمین اجتماعی بدانند که جامعه تولید، کارگاه و کارخانه و مشکلات واقعی بنگاههای اقتصادی را نمیتوان از پشت میز و صرفاً با گزارشهای اداری و مشاورههای محدود شناخت. کارفرمایی که در شرایط سخت اقتصادی، هزینه نیروی انسانی، مالیات، بیمه، انرژی و دهها هزینه دیگر را پرداخت میکند، باید در تصمیمی که مستقیماً بر آینده بنگاه او اثر میگذارد، حق اظهارنظر و مشارکت واقعی داشته باشد؛ نه اینکه پس از تصمیمگیری صرفاً برای اطلاع در جریان قرار گیرد.
ما با هرگونه اصلاح قانون تأمین اجتماعی مخالف نیستیم؛ اتفاقاً اصلاحات ضروری است، اما اصلاحات باید با مشارکت واقعی شرکای اجتماعی، مطالعه آثار اقتصادی و با رعایت منافع کارگران، کارفرمایان و پایداری صندوق انجام شود. آنچه قابل قبول نیست، اصلاح قانون در فرآیندهای یکطرفه، بدون گفتوگوی جدی با تشکلهای رسمی کارفرمایی و کارگری و بدون ارزیابی آثار آن بر تولید و اشتغال کشور است.
کانون انجمنهای صنفی کارفرمایی استان تهران صراحتا اعلام میکند:
۱. هیچ اصلاح اساسی در قوانین و مقررات تأمین اجتماعی نباید بدون مشارکت واقعی شرکای اجتماعی دنبال شود.
۲. نظرات تشکلهای کارفرمایی و کارگری باید پیش از تصمیمگیری، نه پس از آن، دریافت و در فرآیند تصمیمسازی لحاظ شود.
۳. لازم است ساختار حکمرانی تأمین اجتماعی بازنگری شود و «شورای عالی تأمین اجتماعی» با حضور واقعی، متوازن و مؤثر نمایندگان دولت، کارگران و کارفرمایان تشکیل شود.
۴. منابع تأمین اجتماعی نباید محل جبران تصمیمات و هزینههایی باشد که ارتباطی با مأموریت اصلی سازمان و حقوق بیمهشدگان ندارد.
۵. سازمان تأمین اجتماعی باید از نگاه صرفاً درآمدی به کارفرما فاصله بگیرد؛ چراکه کارفرما صرفاً پرداختکننده حق بیمه نیست، بلکه شریک تولید، اشتغال و پایداری اقتصادی کشور است.
اگر قرار باشد سازمان تأمین اجتماعی بدون حضور واقعی صاحبان اصلی منابع خود درباره آینده آنان تصمیم بگیرد، این دیگر سهجانبهگرایی نیست؛ بلکه تصمیمگیری یکجانبه درباره سرنوشت شرکای اجتماعی است. تأمین اجتماعی نباید «مرغ عزا و عروسی» تصمیمات اقتصادی کشور باشد و نباید هرگاه دولت با مسئلهای مواجه شد، منابع این سازمان به عنوان سادهترین راهحل مورد استفاده قرار گیرد.
ما معتقدیم زمان آن رسیده است که شرکای اجتماعی از جایگاه «مخاطب» به جایگاه واقعی «شریک در تصمیمگیری» بازگردند. کانون انجمنهای صنفی کارفرمایی استان تهران آمادگی دارد در چارچوب قانون، دیدگاهها، پیشنهادهای اصلاحی و راهکارهای عملی جامعه کارفرمایی را بهصورت رسمی ارائه کند؛ اما در برابر تصمیمسازیهایی که بدون حضور و نظر واقعی جامعه تولید انجام شود، سکوت نخواهد کرد. تأمین اجتماعی متعلق به یک دولت یا یک جریان خاص نیست؛ تأمین اجتماعی، امانت مشترک کارگران و کارفرمایان و سرمایه بیننسلی کشور است.
