فعال کارگری: تامین اجتماعی باید به صاحبان واقعی خود پاسخگو باشد
چرا صاحبان اصلی سازمان تأمین اجتماعی، در نحوه مدیریت و هزینهکرد منابع صندوق خود، نقش واقعی و شایستهای ندارند؟
چنگیز عمری نایب رئیس کانون انجمنهای کارگری استان آذربایجان غربی و رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی ارومیه وحومه در یادداشتی برای عصر خبر نوشت:
واقعیت تلخ این است که فشار بر جامعه کارگری، از گذشته تا امروز، روزبهروز بیشتر شده است. سالهاست سازمان تأمین اجتماعی، بهجای آنکه صندوقی بینالنسلی و متعلق به بیمهشدگان باشد، در عمل به حیاط خلوت دولتها تبدیل شده است؛ هرجا دولتها با کمبود منابع مواجه شدهاند، دست در جیب این صندوق کردهاند، بیآنکه صاحبان اصلی آن، یعنی کارگران و بازنشستگان، نقش واقعی و مؤثری در تصمیمگیری درباره اموال و منابع خود داشته باشند.
حضرت امام خامنهای، آقای شهیدمان ، در دیدار با کارگران به مناسبت هفته کارگر، بر جایگاه تعیینکننده جامعه کارگری تأکید فرمودند که اگر حال کارگر خوب باشد، حال جامعه نیز خوب خواهد بود.
اما امروز باید صریح پرسید:
چرا با وجود این تأکیدات روشن، حال کارگر و بازنشسته خوب نیست؟
چرا صاحبان اصلی سازمان تأمین اجتماعی، در نحوه مدیریت و هزینهکرد منابع صندوق خود، نقش واقعی و شایستهای ندارند؟
چرا باید سرنوشت بزرگترین صندوق بینالنسلی کشور، با منابع متعلق به میلیونها کارگر، در اختیار مدیرانی باشد که بعضاً سالها در ساختار مدیریتی سازمان باقی میمانند و حتی پس از بازنشستگی نیز از طریق شرکتها، کارگزاریها، مشاورهها و بنگاههای اقتصادی مرتبط با این مجموعه، همچنان از ظرفیتهای آن بهرهمند باشند؟
چرا یک بازنشسته برای دریافت یک وام ضروری و اندک باید با پای خسته، گرفتار هزاران مانع اداری شود و برای گرفتن حق خود بارها مراجعه کند، اما در همان ساختار مدیریتی، ارقام و امتیازات بسیار متفاوتی وجود داشته باشد؟
اینها سؤالات جامعه کارگری است و انتظار داریم پاسخ روشن و شفاف داده شود.
ما قصد نداریم درباره افراد قضاوت شخصی کنیم؛ نقد ما متوجه یک ساختار مدیریتی است.
ساختاری که باید پاسخ دهد چگونه ممکن است سازمانی با این حجم عظیم از منابع، شرکتها، هلدینگها و داراییها، امروز با کمبود منابع مواجه باشد و در مقابل، سفره کارگر و بازنشسته هر روز کوچکتر شود؟
بله؛ امروز کشور در شرایط سختی قرار دارد و جنگ، بیمه بیکاری و افزایش هزینهها فشار مضاعفی بر منابع سازمان وارد کرده است. جامعه کارگری این شرایط را میفهمد و منکر مشکلات اقتصادی کشور نیست. اما نمیتوان همه مشکلات را به شرایط بیرونی نسبت داد.
اگر مدیریت درست بوده، اگر منابع بهدرستی صیانت شده، اگر بنگاههای اقتصادی با بهرهوری واقعی اداره شدهاند و اگر منافع بیمهشدگان اولویت نخست بوده است، چرا امروز باید کارگر و بازنشسته تاوان کمبود منابع را بدهد؟
چرا باید سازمانی که متعلق به کارگران است، به جایی برسد که کارگرِ صاحب اصلی صندوق، برای ابتداییترین حقوق خود با موانع متعدد مواجه شود؟
اکنون دکتر سالاری میرود و دکتر محمدی سکان مدیریت سازمان تأمین اجتماعی را در دست میگیرد. جامعه کارگری ضمن آرزوی موفقیت برای مدیریت جدید، یک مطالبه روشن و جدی دارد:
سازمان تأمین اجتماعی باید از یک مجموعه صرفاً اداری، به نهادی پاسخگو در برابر صاحبان واقعی خود؛ یعنی کارگران و بازنشستگان، تبدیل شود.
ما خواهان اجرای قانون، شفافیت، عدالت، مبارزه با فساد، صیانت از اموال بیمهشدگان و عمل واقعی به فرمایشات حضرت امام خامنهای درباره جایگاه و حقوق جامعه کارگری هستیم.
سازمان تأمین اجتماعی ملک شخصی هیچ مدیر، دولت یا جناحی نیست؛ حاصل دسترنج کارگرانی است که سالها حق بیمه پرداخت کردهاند تا در روزهای سخت زندگی، پشتوانهای برای خود و خانوادهشان داشته باشند.
امروز جامعه کارگری نگران است؛ نگران آینده صندوق، نگران سفره خالی بازنشستگان، نگران امنیت شغلی کارگران و نگران آینده نسلی که سالها حق بیمه پرداخت میکند اما در تصمیمگیری درباره سرنوشت سرمایه خود سهمی ندارد.
آقای محمدی!
جامعه کارگری از شما معجزه نمیخواهد؛
قانونگرایی، شفافیت، پاکدستی، مدیریت واقعی منابع و اولویت دادن به معیشت کارگران و بازنشستگان را میخواهد.
امیدواریم در دوره مدیریت جدید، دیگر شاهد آن نباشیم که کارگر برای گرفتن کوچکترین حق خود پشت درهای بسته بماند، اما مدیران و مجموعههای وابسته به سازمان از امکانات و امتیازات گسترده برخوردار باشند.
امیدواریم روزی فرا برسد که دغدغه اصلی مدیران تأمین اجتماعی، نه حفظ صندلیها و منافع مدیریتی، بلکه حفظ کرامت، معیشت و آینده کارگران و بازنشستگان باشد.
تأمین اجتماعی باید به صاحبان واقعی خود پاسخگو باشد؛ به کارگری که عرق ریخته، به بازنشستهای که عمرش را پای تولید گذاشته،و به خانوادهای که تمام امیدش به همین صندوق است.
این صندوق امانت کارگران است؛ نه حیاط خلوت دولتها، نه ملک مدیران،و نه سکوی پرتاب برای منافع شخصی.
جامعه کارگری امروز بیش از هر زمان دیگری خواهان اجرای قانون، شفافیت، عدالت و عمل به رهنمودهای رهبر معظم انقلاب حضرت امام خامنهای است.
